piątek, 3 lutego, 2023

Duszności i nerwica lękowa

Relacja Joanny C.

Problemy z dusznością pojawiły się po serii ciężkich przeżyć. W krótkim czasie przytrafiło się chyba zbyt dużo. Nie dawałam rady rozładować napięcia. Czułam, że muszę coś z tym zrobić, bo eksploduję, ale nic zrobić nie mogłam.

Duszność potęgowała lęk

Do tego ciągła duszność potęgowała strach i rozdrażnienie. Widziałam, ze dzieje się coś, nad czym zupełnie nie panuję i nie wiem co to jest. Brak efektów leczenia utwierdzał mnie w przekonaniu, że jest źle i będzie jeszcze gorzej. Stawałam się coraz bardziej przerażona i nerwowa. Żyłam w ciągłym lęku o zdrowie, a nawet życie. Nie mogłam się nad niczym skupić, trudno  mi było zebrać myśli, miałam problemy z podejmowaniem decyzji, zaczęły się straszliwe wahania nastroju: od euforii, do depresji. Z czasem zaczęła przeważać depresja, apatia, wycofanie, lęk.. Coraz częściej rozpamiętywałam przeszłość, a nie planowałam przyszłości.  Każdy sukces umiałam w swojej głowie przerobić na porażkę.

Kontakty z ludźmi ograniczyłam do minimum. Chciałam żeby wszyscy dali mi święty spokój.

Duszność ustąpiła po zabiegach bioenergoterapii

Po pierwszej wizycie u pana Aleksandra Ostrogskiego zauważyłam, że jestem spokojniejsza, ale uznałam, że to siła sugestii. Po każdej kolejnej było lepiej. Znalazłam siłę żeby przemyśleć problemy. Zrozumiałam, że rzeczy, których nie można zmienić trzeba zaakceptować albo zignorować. Okazało się, że jestem w stanie to zrobić. Znów zaczęłam planować i stawiać sobie realne cele, które krok po kroku, o dziwo, udaje się realizować. Strach zastąpiła ogromna ciekawość świata i ludzi. Wróciła chęć do działania. Wzrosło poczucie wartości.

Złość, radość i smutek zyskały normalne proporcje

To nie znaczy, że się nie denerwuję, że doświadczam tylko przyjemnych rzeczy, że wyparłam wspomnienia. Przytrafia się wszystko – złe i dobre, normalnie jak to w życiu, ale ja zaczynam to  normalnie znosić. Złość, radość czy smutek zyskują normalne proporcje. Nie podcinają, nie paraliżują. Więcej rzeczy przepływa obok.

To nie znaczy, że się nie denerwuję, że doświadczam tylko przyjemnych rzeczy, że wyparłam wspomnienia. Przytrafia się wszystko – złe i dobre, normalnie jak to w życiu, ale ja zaczynam to  normalnie znosić. Złość, radość czy smutek zyskują normalne proporcje. Nie podcinają, nie paraliżują. Więcej rzeczy przepływa obok.

Życie jest właśnie takie, jakie podświadomie zawsze chciałam mieć

I jeszcze jedna ważna, może nawet kluczowa, sprawa. Zrozumiałam, że życie, jakie mam jest właśnie takie, jakie podświadomie zawsze chciałam mieć, że robię właśnie to, co chciałam robić a ciągła szamotanina wynikała z ulegania opiniom innych, z konfrontowania się z ich wartościami.

23.04.2013

Poprzedni artykuł
Następny artykuł
Alexander Ostrogski
Alexander Ostrogskihttps://www.dotykzdrowia.com
Alexander Ostrogski jest terapeutą manualnym i bioenergoterapeutą z 34 letnim stażem. Prowadzi gabinet Terapii manualnej kręgosłupa w Łodzi od 1991 roku. Przez te lata pomógł tysiącom osób pozbyć się bólu kręgosłupa i innych dolegliwości. Pracuje w podejściu holistycznym, zorientowanym na traktowaniu organizmu jako całości. Specjalizuje się w chorobach związanych z kręgosłupem. Stosuję miękkie i nieinwazyjne techniki terapii manualnej.

Podobne posty

Bądź na bieżąco

80FaniLubię
0ObserwującyObserwuj
0SubskrybującySubskrybuj

Ostatnio dodane